δεν μιλανε πολυ. συνεννοουνται καπως με το βλεμμα, αλλα ο πραγματικος διαλογος εκτυλισσεται πανω σ'ενα μπλοκ ζωγραφικης που βρισκεται αναμεσα τους: αυτος ζωγραφισε ενα αγορι που δεν μπορει να αγκαλιασει την κοπελα γιατι βρισκεται εγκλωβισμενη μεσα σε ενα μπουκαλι. αυτη ζωγραφισε ενα κοριτσι με ενα κεντρι.
πρωτη φορα την ειδε ενα μεσημερι στο μετρο και χαθηκε να την κοιταει. το ιδιο βραδυ βρεθηκε τυχαια σπιτι της με μια παρεα. ισως τελικα καποιες συμπτωσεις να μην ειναι απλα συμπτωσεις.
τις επομενες τεσσερεις ημερες θα ανταλλαξουν κι αλλα κωδικοποιημενα μηνυματα μεταξυ τους. τις επομενες τεσσερεις ημερες το μονο που μπορουμε να κανουμε εμεις ειναι να παρακολουθουμε διακριτικα απο αποσταση, πατωντας στις μυτες των ποδιων μας, κρατωντας τις ανασες μας μην ενοχλησουμε αυτο το μεγαλυτερο απο τη ζωη θαυμα που συντελειται μπροστα μας.
σσσσ!
11.6.06
το σημαινον και το σημαινομενο.
Isabelle: She said you were in trouble too.
Thomas: In trouble with who?
Isabelle: Those men back there.
Thomas: And who are they?
Isabelle: (Wearily) They work for a highly respectable yet ultimately sinister international corporation with political connections.
Thomas: Are you making this up?
Isabelle: No. It's true.
Thomas: What do they want with me?
Isabelle: They want to kill you.
Thomas: Why?
Isabelle: Because you know what's on these.
Thomas: Yeah? What the fuck are these?
Isabelle: Floppy disks.
Thomas: Floppy what?
Isabelle: (Annoyed) Disks!
Thomas: But they're square.
Isabelle: SHHH!!!!!
Thomas: (To himself) And they're not floppy either, they're stiff.
εικονες και διαλογος απο το amateur του hal hartley (1994).
[αλλα παραδειγματα: ευξεινος ποντος, ειρηνικος ωκεανος, καλυτερα μονος τωρα, κοκ.]
6.6.06
queer theory for the masses.
(καποια απο τα) τρικακια που πεταξε η ομαδα queericulum vitae στην περυσινη pride της αθηνας. στην ιστοσελιδα τους θα βρεις (μεταξυ αλλων) κι ενα πολυ πολυ ενδιαφερον e-zine.
η φετινη pride θα γινει στην πλατεια κλαυθμωνος το σαββατο 24 ιουνιου.
για περισσοτερες πληροφοριες κανε κλικ εδω.
5.6.06
εικονεςαποτοτελοςτουκοσμου(τους)
χθες, κυριακη απογευμα, στην πλατεια κουμουνδουρου. ακουσαμε μουσικες και κατηφορισαμε να δουμε τι γινεται.
στη σκηνη 4-5 ατομα διαφορων εθνικοτητων. ειχαν κρεμμασμενο μπροστα τους ενα ταμπελακι με ενα "?" και κρατουσαν μικροφωνα.
μετα το τραγουδι ειχε κηρυγμα: "ελατε να σας δειξουμε ποσο καλος ειναι ο ιησους". καθε φραση μεταφραζοταν διαδοχικα απο τα αγγλικα, στα ελληνικα, τα αραβικα, τα κινεζικα και τα πακιστανικα.
στο κοιλον μεταναστες απο τις γυρω πιατσες. οι πιο πολλοι μαλλον αδιαφορουσαν γι'αυτο που συνεβαινε στη σκηνη. αναμεσα τους κυκλοφορουσε μια χοντρη κυρια με κοσμηματα κι ενα black hole sun χαμογελο μοιραζοντας φρατζολες μεσα απο μια πλαστικη τσαντα. μια αλλη μοιραζε κατι αλλο. σπρωξιδι για το ποιος θα πρωτοπαρει.
ο ιησους ειναι καλος γιατι μοιραζει φρατζολες.
ανατριχιασα.
πηρα τον μαθιου και φυγαμε.
στη σκηνη 4-5 ατομα διαφορων εθνικοτητων. ειχαν κρεμμασμενο μπροστα τους ενα ταμπελακι με ενα "?" και κρατουσαν μικροφωνα.
μετα το τραγουδι ειχε κηρυγμα: "ελατε να σας δειξουμε ποσο καλος ειναι ο ιησους". καθε φραση μεταφραζοταν διαδοχικα απο τα αγγλικα, στα ελληνικα, τα αραβικα, τα κινεζικα και τα πακιστανικα.
στο κοιλον μεταναστες απο τις γυρω πιατσες. οι πιο πολλοι μαλλον αδιαφορουσαν γι'αυτο που συνεβαινε στη σκηνη. αναμεσα τους κυκλοφορουσε μια χοντρη κυρια με κοσμηματα κι ενα black hole sun χαμογελο μοιραζοντας φρατζολες μεσα απο μια πλαστικη τσαντα. μια αλλη μοιραζε κατι αλλο. σπρωξιδι για το ποιος θα πρωτοπαρει.
ο ιησους ειναι καλος γιατι μοιραζει φρατζολες.
ανατριχιασα.
πηρα τον μαθιου και φυγαμε.
-post.
τρεχουμε τωρα. γυρναμε γυρω γυρω.
τερμα τα δραματα, οι θρηνοι και οι φτηνοι μελοδραματισμοι.
επισης τερμα η οκνηρια και η εσωστρεφεια.
τελος, καλυτερα μονος τωρα. δε χρειαζομαστε πραγματα να μας τραβανε προς τα κατω, ουτε ψυχαναγκαστικα "πρεπει", ουτε "για παντα" ουτε για ποτε.
καλυτερα μονος. μαζι μονο για λιγο και απο αποσταση.
κι ομως: εκεινο το βραδυ στο γεματο κλαμπ η μουσικη μας ειχε ανεβασει ψηλα. χτυπιομασταν, χαμογελουσαμε σε αγνωστους, ριχναμε ματιες. σηκωναμε ψηλα τα χερια και προσγειωνομασταν ιδρωμενοι στους καναπεδες.
αναμεσα στις μπαρμπι και στους ξελιγωμενους των γυμναστηριων ενα ζευγαρι χορευε αγκαλιασμενο σφιχτα. τους κοιτουσα για ωρα. αυτη η εικονα μου εκανε κατι. μου θυμισε πραγματα: χαρτογραφημενα σωματα, "ελευθερια στην εκφραση/ζωη διχως ταξη" και πρωινα με ζεστο ψωμι και βουτυρο.
αλλα οχι. καλυτερα μονος. δεν ειναι μονο το ξοδεμα με τους λαθος ανθρωπους.
["η λαθος επιλογη σου διασφαλιζει κατα κανονα ανεξαρτησια. σε ασφαλιζει απο τον πονο του να βρεθεις ακαλυπτος, εκτεθειμενος μπροστα στον ομοιο σου. γιατι αν με τον ομοιο τυχει στραβη, τοτε δε γιατρευεσαι. πενθος αμετακλητο μετα." *]
ειναι και θεμα δυναμης:
["μπορεις να αγαπησεις μονο οσο κρατιεσαι δυνατος. οσο αμφισβητεις τις τρεχουσες φορμες της αγαπης. οσο δεν πασχεις απο την ερωτικη αναξιοτητα της ζηλειας. της κτητικοτητας. της ανοητης διεκδικησης, που παντα εκφραζεται με τον ιδιο ασκητικο τροπο. ''το αισθημα μου για σενα ειναι δυνατο και αυτο με καθιστα τοσο αδυναμο. αυτην την αδυναμια οφειλεις να τη σεβαστεις,,.. αυτο ηταν λοιπον. τη σκοτωσε γιατι την αγαπουσε." *]
εφοσον εισαι αλανθαστος στην λαθος επιλογη κι εφοσον δεν εισαι ακριβως δυνατος αυτη τη στιγμη, καλυτερα κατσε στ' αυγα σου ή μαλλον μην κατσεις, παρε τους δρομους, φτιαξε ξανα τον χωρο σου, κυβερνησε τον, κανε το τηλεφωνο να χτυπαει παλι, βαλε στοχους, κανε λιστα "to do", κανε προγραμμα. κανε ο,τι θες αρκει να μη σκασεις κανα χαζο πολλα υποσχομενο χαμογελο, ετσι;
-δηλαδη it's not all about love.
-οχι βεβαια. τωρα ζηταμε "αλλου ειδους οραση" (αλλα μαλλον μεχρι να βρεθουμε ξανα στο σωστο σημειο τη σωστη στιγμη).
[fade to black:]
[cut to:]
βασικα νομιζω οτι τιποτα δεν εχει σημασια αυτη τη στιγμη περα απο το οτι ειναι καλοκαιρι κι ετσι προχθες βραδυ μπορεσα να κοιμηθω στο καταστρωμα με το σληπιν μπαγκ μου. ειχα χρονια να το κανω και μου αρεσε.
και ναι, το "τριαντα" δεν ακουγεται πολυ ομορφα, αλλα τι να κανουμε τωρα. εγω ειμαι παντα.
[εκεινο το "μοιραιο" βραδυ ηταν το πρωτο της σεζον απ'αυτα που κολλανε πανω σου σα νοτισμενο μπλουζακι και μεσα στο παρκο -σ'εκεινη τη μυστικη γιορτη- ολοι χορευαν, φλερταραν, ερωτοτροπουσαν, συναντουσαν φιλους που ειχαν να δουν καιρο, προσεφεραν ο,τι ειχε ο καθενας και ηταν ολοι ευγενικοι. τελικα τα καλυτερα δωρα ερχονται απο 'κει που δεν το περιμενεις.]
επισης, εχει πλακα να επιστρεφεις στο νησι, παρολο που δεν ειναι ακριβως home πια. διατηρει ομως κατι το κατευναστικο. καποια ασφαλεια και μια οικειοτητα. ευτυχως που μερικοι ανθρωποι δεν αλλαζουν ποτε.
[οπως ο α. που συνεχιζει τον μοναχικο και ιδιαιτερο του δρομο. οσο μεγαλωνει τοσο πιο καρμπον του πατερα του γινεται κι αυτο ειναι ομορφο να το βλεπεις, δεδομενου οτι τσακωνονται συνεχεια (αλλα μαλλον αυτος ειναι ο τροπος επικοινωνιας τους).
επισης η κ. που παλι ατυχησε με το τελευταιο γκομενακι και ηταν ελαφρως λιωμα. πού παει και τα βρισκει. εδω κι ενα χρονο επεστρεψε στα νερα της -που ειναι τα ενναλακτικα καφε- και πηγε κι ανοιξε ενα απιστευτο καφενειο σ'ενα χωριο απ'οπου βλεπεις την πολη πιατο. πλακωνουν και παππουδες και πινουν ρακες μαζι με τους φρικους.]
[a beat]
[τιτλος: πισω στην πολη]
εχθες εχασα το κινητο μου. πρωτη φορα μου συμβαινει αυτο. ολα τα τηλεφωνα των τελευταιων 7 χρονων χαθηκαν. το ειδα καπως μεταφυσικα του τυπου "ενας κυκλος κλεινει" και δε στεναχωρηθηκα. τα τηλεφωνα που θελω, θα τα ξαναβρω. θυμηθηκα και μια κουβεντα που ειχα κανει πριν απο καιρο με την αρ. σχετικα με τους κυκλους στη ζωη μας που με εναν περιεργο τροπο κρατανε 7 χρονια. λες να υπαρχει καποιου ειδους κοσμικη ταξη και νοημα;
(μπαα...)
οδηγωντας το βραδυ στην πολη με τη μηχανη, ο αερας μου χτυπαει το προσωπο. κανω σλαλομ αναμεσα στα αυτοκινητα, μετα σας συνανταω, καθομαστε στις πλατειες και χαζευουμε τον κοσμο ή τρεχουμε πανω κατω γνωριζοντας ανθρωπους, υλοποιωντας το σουπερ σχεδιο (ξερεις εσυ...).
ειπαμε: σημασια εχει οτι ειναι καλοκαιρι.
ιουνιος στην αθηνα.
μεγαλειο.
[*]: αποσπασματα απο τη σαββατογεννημενη της μαλβινας καραλη.
τερμα τα δραματα, οι θρηνοι και οι φτηνοι μελοδραματισμοι.
επισης τερμα η οκνηρια και η εσωστρεφεια.
τελος, καλυτερα μονος τωρα. δε χρειαζομαστε πραγματα να μας τραβανε προς τα κατω, ουτε ψυχαναγκαστικα "πρεπει", ουτε "για παντα" ουτε για ποτε.
καλυτερα μονος. μαζι μονο για λιγο και απο αποσταση.
κι ομως: εκεινο το βραδυ στο γεματο κλαμπ η μουσικη μας ειχε ανεβασει ψηλα. χτυπιομασταν, χαμογελουσαμε σε αγνωστους, ριχναμε ματιες. σηκωναμε ψηλα τα χερια και προσγειωνομασταν ιδρωμενοι στους καναπεδες.
αναμεσα στις μπαρμπι και στους ξελιγωμενους των γυμναστηριων ενα ζευγαρι χορευε αγκαλιασμενο σφιχτα. τους κοιτουσα για ωρα. αυτη η εικονα μου εκανε κατι. μου θυμισε πραγματα: χαρτογραφημενα σωματα, "ελευθερια στην εκφραση/ζωη διχως ταξη" και πρωινα με ζεστο ψωμι και βουτυρο.
αλλα οχι. καλυτερα μονος. δεν ειναι μονο το ξοδεμα με τους λαθος ανθρωπους.
["η λαθος επιλογη σου διασφαλιζει κατα κανονα ανεξαρτησια. σε ασφαλιζει απο τον πονο του να βρεθεις ακαλυπτος, εκτεθειμενος μπροστα στον ομοιο σου. γιατι αν με τον ομοιο τυχει στραβη, τοτε δε γιατρευεσαι. πενθος αμετακλητο μετα." *]
ειναι και θεμα δυναμης:
["μπορεις να αγαπησεις μονο οσο κρατιεσαι δυνατος. οσο αμφισβητεις τις τρεχουσες φορμες της αγαπης. οσο δεν πασχεις απο την ερωτικη αναξιοτητα της ζηλειας. της κτητικοτητας. της ανοητης διεκδικησης, που παντα εκφραζεται με τον ιδιο ασκητικο τροπο. ''το αισθημα μου για σενα ειναι δυνατο και αυτο με καθιστα τοσο αδυναμο. αυτην την αδυναμια οφειλεις να τη σεβαστεις,,.. αυτο ηταν λοιπον. τη σκοτωσε γιατι την αγαπουσε." *]
εφοσον εισαι αλανθαστος στην λαθος επιλογη κι εφοσον δεν εισαι ακριβως δυνατος αυτη τη στιγμη, καλυτερα κατσε στ' αυγα σου ή μαλλον μην κατσεις, παρε τους δρομους, φτιαξε ξανα τον χωρο σου, κυβερνησε τον, κανε το τηλεφωνο να χτυπαει παλι, βαλε στοχους, κανε λιστα "to do", κανε προγραμμα. κανε ο,τι θες αρκει να μη σκασεις κανα χαζο πολλα υποσχομενο χαμογελο, ετσι;
-δηλαδη it's not all about love.
-οχι βεβαια. τωρα ζηταμε "αλλου ειδους οραση" (αλλα μαλλον μεχρι να βρεθουμε ξανα στο σωστο σημειο τη σωστη στιγμη).
[fade to black:]
[cut to:]
βασικα νομιζω οτι τιποτα δεν εχει σημασια αυτη τη στιγμη περα απο το οτι ειναι καλοκαιρι κι ετσι προχθες βραδυ μπορεσα να κοιμηθω στο καταστρωμα με το σληπιν μπαγκ μου. ειχα χρονια να το κανω και μου αρεσε.
και ναι, το "τριαντα" δεν ακουγεται πολυ ομορφα, αλλα τι να κανουμε τωρα. εγω ειμαι παντα.
[εκεινο το "μοιραιο" βραδυ ηταν το πρωτο της σεζον απ'αυτα που κολλανε πανω σου σα νοτισμενο μπλουζακι και μεσα στο παρκο -σ'εκεινη τη μυστικη γιορτη- ολοι χορευαν, φλερταραν, ερωτοτροπουσαν, συναντουσαν φιλους που ειχαν να δουν καιρο, προσεφεραν ο,τι ειχε ο καθενας και ηταν ολοι ευγενικοι. τελικα τα καλυτερα δωρα ερχονται απο 'κει που δεν το περιμενεις.]
επισης, εχει πλακα να επιστρεφεις στο νησι, παρολο που δεν ειναι ακριβως home πια. διατηρει ομως κατι το κατευναστικο. καποια ασφαλεια και μια οικειοτητα. ευτυχως που μερικοι ανθρωποι δεν αλλαζουν ποτε.
[οπως ο α. που συνεχιζει τον μοναχικο και ιδιαιτερο του δρομο. οσο μεγαλωνει τοσο πιο καρμπον του πατερα του γινεται κι αυτο ειναι ομορφο να το βλεπεις, δεδομενου οτι τσακωνονται συνεχεια (αλλα μαλλον αυτος ειναι ο τροπος επικοινωνιας τους).
επισης η κ. που παλι ατυχησε με το τελευταιο γκομενακι και ηταν ελαφρως λιωμα. πού παει και τα βρισκει. εδω κι ενα χρονο επεστρεψε στα νερα της -που ειναι τα ενναλακτικα καφε- και πηγε κι ανοιξε ενα απιστευτο καφενειο σ'ενα χωριο απ'οπου βλεπεις την πολη πιατο. πλακωνουν και παππουδες και πινουν ρακες μαζι με τους φρικους.]
[a beat]
[τιτλος: πισω στην πολη]
εχθες εχασα το κινητο μου. πρωτη φορα μου συμβαινει αυτο. ολα τα τηλεφωνα των τελευταιων 7 χρονων χαθηκαν. το ειδα καπως μεταφυσικα του τυπου "ενας κυκλος κλεινει" και δε στεναχωρηθηκα. τα τηλεφωνα που θελω, θα τα ξαναβρω. θυμηθηκα και μια κουβεντα που ειχα κανει πριν απο καιρο με την αρ. σχετικα με τους κυκλους στη ζωη μας που με εναν περιεργο τροπο κρατανε 7 χρονια. λες να υπαρχει καποιου ειδους κοσμικη ταξη και νοημα;
(μπαα...)
οδηγωντας το βραδυ στην πολη με τη μηχανη, ο αερας μου χτυπαει το προσωπο. κανω σλαλομ αναμεσα στα αυτοκινητα, μετα σας συνανταω, καθομαστε στις πλατειες και χαζευουμε τον κοσμο ή τρεχουμε πανω κατω γνωριζοντας ανθρωπους, υλοποιωντας το σουπερ σχεδιο (ξερεις εσυ...).
ειπαμε: σημασια εχει οτι ειναι καλοκαιρι.
ιουνιος στην αθηνα.
μεγαλειο.
[*]: αποσπασματα απο τη σαββατογεννημενη της μαλβινας καραλη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)